बात छोटी-सी

बात छोटी-सी है पर हम आज तक समझे नहीं 
दिल के कहने पर कभी भी फ़ैसले करते नहीं

सुर्ख़ रुख़सारों पे हमने जब लगाया था गुलाल
दौड़कर छत पे चले जाना तेरा भूले नहीं

हार कुंडल , लाल बिंदिया , लाल जोड़े में थे वो
मेरे चेहरे की सफ़ेदी वो मगर समझे नहीं

हमने क्या-क्या ख़्वाब देखे थे इसी दिन के लिए
आज जब होली है तो वो घर से ही निकले नहीं

अब के है बारूद की बू चार-सू फैली हुई
खौफ़ है फैला हुआ आसार कुछ अच्छे नहीं.

उफ़ ! लड़कपन की वो रंगीनी न तुम पूछो `ख़याल'
तितलियों के रंग अब तक हाथ से छूटे नहीं

--------------------------------सतपाल 'ख़याल'

તારી તે લટને

તારી તે  લટને  લ્હેરવું  ગમે

ઘેલા કો  હૈયાને  ઘેરવું  ગમે

મંદ મંદ વાયુના  મનગમતા છંદમાં

વેણીનાં   ફૂલની   વ્હેતી  સુગંધમાં

ઠેર ઠેર વ્હાલને વિખેરવું ગમે

તારી તે  લટને  લ્હેરવું  ગમે

એનું તે ઘેન કોઈ  નેનમાં છવાય છે

તો ભોળું રે કોઈનું ભીતર ઘવાય છે

એ સૌ ઊલટભેર હેરવું ગમે

તારી તે  લટને  લ્હેરવું  ગમે

----------------------------------નિરંજન ભગત

साथ रोती थी मेरे

साथ रोती थी मेरे साथ हंसा करती थी
वो लड़की जो मेरे दिल में बसा करती थी

मेरी चाहत की तलबगार थी इस दर्जे की
वो मुसल्ले पे नमाज़ों में दुआ करती थी

एक लम्हे का बिछड़ना भी गिरां था उसको
रोते हुए मुझको ख़ुद से जुदा करती थी

मेरे दिल में रहा करती थी धड़कन बनकर
और साये की तरह साथ रहा करती थी

रोग दिल को लगा बैठी अंजाने में
मेरी आगोश में मरने की दुआ करती थी

बात क़िस्मत की है ‘फ़राज़’ जुदा हो गए हम
वरना वो तो मुझे तक़दीर कहा करती थी

---------------------अहमद फ़राज़

વીંધે હૈયું ને તો ય ફૂલ

નજરૂંના કાંટાની ભૂલ મારા વ્હાલમા;

વીંધે હૈયું ને તો ય ફૂલ મારા વ્હાલમા !

રાતનો અંધાર મને લાગે છે ઊજળો,

તારો તે સંગઃઊન્હે પ્હોર જાણે પીપળો;

વેણૂના વ્હેણમાંહી ડૂલ મારા વ્હાલમા;

વીંધે હૈયું ને તો ય ફૂલ મારા વ્હાલમા !

એક્લીને આંહીં બધું લાગે અળખામણું,

તારે તે રંગ, ભલા ટહૂકે સોહામણું;

તું જે કહે તે કબૂલ મારા વ્હાલમા;

વીંધે હૈયું ને તો ય ફૂલ મારા વ્હાલમા !

-----------------------------સુરેશ દલાલ.

વિરહિણી

ચૈતર ચંપો મ્હોરિયો, ને મ્હોરી આંબાડાળ,

મઘમઘ મ્હોર્યા મોગરા, મેં ગૂંથી ફૂલનમાળ.

જૂઈ ઝળૂંબી માંડવે, ને બાગે બાગે ફાલ,

તું ક્યાં છો વેરી વાલમા? મને મૂકી અંતરિયાળ!

આ ચૈતર જેવી ચાંદની, ને માણ્યા જેવી રાત,

ગામતરાં તને શે ગમે? તું પાછો વળ ગુજરાત.

કોયલ કૂજે કુંજમાં, ને રેલે પંચમ સૂર,

વાગે વનવન વાંસળી, મારું પલપલ વીંધે ઉર.

અવળું ઓઢ્યું ઓઢણું ને મારા છુટ્ટા ઊડે કેશ,

શું કરું નિર્દય કંથડા ! મને વાગે મારગ ઠેસ.

જોબનને આ ધૂપિયે, પ્રીત જલે લોબાન,

રત આવી રળિયામણી, મારાં કોણ પ્રીછે અરમાન?

નારીઉર આળું ઘણું, બરડ કાચની જાત,

તુ જન્મ્યો નરને ખોળિયે, તને કેમ સમજાવું વાત?

સમજી જાજે સાનમાં, મન બાંધી લેજે તોલ,

હોય ઈશારા હેતના, એના ના કંઈ વગડે ઢોલ!



---------------------------બાલમુકુંદ દવે.

બ્હેકી ઊઠ્યો

હું બળ્યો છું, તે છતાં બ્હેકી ઊઠ્યો,

ધૂપ અગરુ નો થઈ મ્હેકી ઊઠ્યો !

શ્યામ અંજન છું છતાં એ આંખમાં,

સ્વ્પ્ન લીલુડું થઈ લ્હેકી ઊઠ્યો !

વીજ ચમકી, વાદળી ઝરમર ઝરી,

મોરલાના પિચ્છ શું ગ્હેકી ઊઠ્યો !

ફૂટતાં અત્તરની શીશી ઢોલિયો,

બાથ માં મેડી લઈ મ્હેકી ઊઠ્યો !


--------------- જિતેન્દ્ર કા. વ્યાસ.

तेरे दर से उठकर

तेरे दर से उठकर जिधर जाऊं मैं
चलूँ दो कदम और ठहर जाऊं मैं

अगर तू ख़फा हो तो परवा नहीं
तेरा गम ख़फा हो तो मर जाऊं मैं

तब्बसुम ने इतना डसा है मुझे
कली मुस्कुराए तो डर जाऊं मैं

सम्भाले तो हूँ खुदको, तुझ बिन मगर
जो छू ले कोई तो बिखर जाऊं मैं

--------------------ख़ुमार बाराबंकवी